Nasza klasa i co dalej

Wszyscy mamy swoje historie do opowiedzenia. Ta będzie pełna nostalgii, tajemnic i zaskakujących zwrotów akcji. Poruszająca opowieść o grupie szkolnych znajomych, którzy już jako dorośli ludzie z ustatkowanym życiem, spotykają się ponownie w cyfrowej rzeczywistości - na portalu społecznościowym Nasza Klasa. Odnawiają się stare przyjaźnie i ożywają uczucia, a losy wielu osób ulegają radykalnym zmianom. Kolejny tom "Nasza klasa i co dalej" to podróż do przeszłości naszych bohaterów i jednocześnie podążanie za ich teraźniejszością. To również historia o sile przyjaźni i miłości, a także o nadziei, rozczarowaniach i utraconych marzeniach. Słowem – jak to w życiu.

Współczesny romans wieku dojrzałego, ponad granicami dwóch krajów i barierami językowymi. Opowiada o pięknej i gorącej Bułgarii, całkiem innej niż przewodnikowa, pachnącej opalaną papryką, i kontrastującym z nią zimnym, dostojnym, gotyckim Gdańsku. Beata staje na zakręcie życiowej drogi i za namową ciotki zamiast na pogrzeb męża leci na wczasy do Bułgarii. Tam poznaje samotnego mężczyznę, który zakochuje się w niej od pierwszego wejrzenia. Pokazują sobie nawzajem ojczyste kraje inaczej, niż widzi je przeciętny turysta. On uczy ją pięknej miłości, a w zamian otrzymuje serce. "— A, Minko. Ja mam na imię Beata. — Odłożyła łyżeczkę od lodów i wyciągnęła do niego rękę na przywitanie. — Wie ste palaczka? — Nie, dziękuję. Nie palę. — Pokręciła głową. — Ne puszite? — Pan się uśmiechnął. — Wy palaczka? Do you come from Poland? Na znak aprobaty pokiwała głową, co w języku bułgarskich gestów znaczyło dokładnie odwrotnie, ale tego jeszcze wtedy nie wiedziała. — What is your country? — Polska, Polen, Poland. — Teraz była już trochę podirytowana powtarzaniem w koło tego samego. — Kyde wy doszli? W koi hotel? Beata chwilę się zastanowiła. Słysząc słowo "hotel", domyślała się, że pan pyta ją o hotel, w jakim mieszka. Nie znała przecież języka, a i w angielskim nie była mocna. Owszem, uczyła się w liceum, ale nigdy nie musiała go używać. Częściej, dzięki Tomkowi, słyszała niemiecki, ale i w tym języku znała tylko kilka zwrotów. Za to dość dobrze pamiętała rosyjski, więc powoli i wyraźnie zaczęła mówić, gdzie mieszka i skąd przyjechała."